Magie, het verhaal van Raaf; vorige publicatie 1 en 2

  1. Het belangrijkste besluit uit mijn  leven.

Ik liep als student op een warme, zonnige ochtend door de Jan Luyckenstraat in Amsterdam. De wereld was goed. Ik voelde hoe plotseling mijn hart een sprongetje maakte. Een soort korte onregelmatige versnelling. Even later was alles weer normaal. Maar het gebeurde vaker. Het maakte me niet angstig, het maakte me niet bezorgd. Het leidde wel tot, wat later, een van de belangrijkste besluiten uit mijn leven bleek. Ik besloot dat dit kwam doordat ik niet in harmonie met mezelf en met de buitenwereld was. En mijn besluit was dat ik hier iets aan moest doen. Dat besluit ben ik altijd trouw gebleven. Overigens ging ik ook naar een arts.

Ik studeerde af en ging een aantal jaren naar de tropen. Na vier jaar kwam ik terug en was een aantal intense ervaringen rond mijn hartritmestoornissen rijker. Het ging niet goed. Op een gegeven moment gingen ze niet weg Mijn hartritme bleef onregelmatig. Dag in dag uit. Medische hulp bracht me een electroshock. Het hielp. De arts was blij en tevreden. Maar een aantal weken later ging het weer mis. Wat te doen? Ik kon toch niet om de paar weken naar het ziekenhuis voor een electroshock. Dagen later ging ik toevallig zwemmen. Tijdens het zwemmen werd mijn hartritme weer normaal. Ik deed een belangrijke ontdekking. Als ik last had van mijn hartritme moest ik het een tijdje laten gaan, b.v. een dag. Daarna moest ik iets ritmisch en inspannends gaan doen, b.v. fietsen, joggen of zwemmen. Dan ging het weer goed.

Mijn huisarts wist een andere oplossing: hij schreef me medicijnen voor. Die zou ik de rest van mijn leven moeten slikken. Hij werd echt kwaad toen ik dat niet wilde. Het waren de best onderzochte medicijnen en ze hadden nauwelijks bijwerkingen. Waarom deed ik zo moeilijk?

Ik veranderde van huisarts en kwam bij een antroposofische arts terecht. Die begreep me, dacht mee en hielp me op verantwoorde wijze mijn medicijngebruik af te bouwen. Daardoor kreeg ik wel regelmatig last van een te snel of onregelmatig kloppend hart. Maar ik had nu uitgevonden dat ik er iets aan kon doen. Dat ben ik al die jaren erna ook blijven doen. Maar het “belangrijkste besluit van mijn leven” bracht me wel op een pad van zelfonderzoek en zelfontplooiing. Ik deed aan praatgroepen, communicatie trainingen, Gestalt, meditatie, ging aan yoga doen en werd daardoor zo geïnspireerd dat ik de leraren opleiding ging volgen zonder yogaleraar te willen worden. Ik werd het wel. Maar bleef zoeken. Soms had ik toch wel veel last, soms werd ik helemaal wanhopig. Ik deed van alles, voelde me er steeds beter bij, maar één ding veranderde niet, nooit: mijn hartritme stoornissen bleven een constante. Ze werden niet erger, maar ook niet beter. Vrienden zeiden: houd er toch mee op. Je ziet dat het niet helpt. Maar als ik dan diep in mezelf luisterde, was er een stem die zei: vertrouw; je zit op de goede weg. Ik vertrouwde die stem. En bleef zoeken en doorgaan. Tot ik door een magische samenloop van omstandigheden een artikel over sjamanisme las. Ik herkende de dingen die daarin verteld werden en besloot een weekend mee te doen. Het begon op een vrijdagavond. Binnen een uur voelde ik me voor het eerst van mijn leven thuis! Vijftien jaar had ik gezocht, van alles geprobeerd. Als ik terug keek op alles wat ik gedaan had, kon ik zien dat ook alles een positieve bijdrage had geleverd aan de verbetering van mijn levensomstandigheden. En dat het me uiteindelijk bij het sjamanisme had gebracht: mijn nieuwe huis, thuis.

Vervolgens werd ik stevig op het pad van het sjamanisme gezet door een keten van magische gebeurtenissen, waar ik niet meer omheen kon. Gebeurtenissen die mijn ratio niet kon plaatsen. Na een jaar moest mijn ratio zich overgeven: er is een andere “magische” werkelijkheid. Dit boek gaat over die magische werkelijkheid. Magisch als een fenomeen dat wetenschappelijk niet kan en tóch gebeurt!

En dan blijken veel meer mensen “magische” ervaringen te hebben. Maar ze zijn het zich niet bewust of ze noemen het niet zo. Of ze durven er niet echt over te praten. Bang uitgelachen te worden.

Voor die mensen is dit boek in de eerste plaats. Want ze zijn niet de enige. Steeds meer mensen komen er voor uit. Steeds meer mensen maken iets “magisch” mee. Het is niet meer te houden. Eigenlijk is magie iets heel gewoons, iets alledaags. De rest van de wereld wist dat al. De westerse wereld begint het schoorvoetend toe te geven.

 

  1. Hoe zullen we “HET” noemen?

Parallelle werelden? Stephen King weet er alles van. Deze schrijver is niets te gortig. Misschien weet hij er veel meer van dan ikzelf. Misschien heeft hij toegang tot werelden waar maar weinigen op deze aarde toegang toe hebben.

Morfogenetische velden? Dan kijken we naar de wetenschapper Rupert Sheldrake. Alles en iedereen is met elkaar verbonden via energetische velden. Niet zo’n onwetenschappelijk idee. Alles is immers energie.

Ik ga nog een stap verder.

Er is een energetisch veld, waarin veel kan gebeuren, waarin dingen plaatsvinden die we magisch noemen. Meer nog: er zit ook een intelligentie in, die er sturing aan geeft. Die zorgt dat er dingen in mijn leven gebeuren, die ik niet voor mogelijk had gehouden.

Een dode houtsnip voor mijn keukendeur in het centrum van Rotterdam. Een vleugel (fazant) gevonden tijdens een fietstocht in Denemarken en een volstrekt identieke vleugel voor mijn treincompartiment op het perron van het station in Kopenhagen vijf dagen later. Een vleermuis die mijn haar aanraakt, een sneeuwuil, die uit zichzelf voor mij op een reling gaat zitten tijdens een roofvogelshow in Engeland.

Het zijn voorvallen, die (bijna) onmogelijk zijn, op zijn minst erg onwaarschijnlijk. Maar vooral de optelsom van deze voorvallen in mijn leven zet de statistiek buiten werking. De kans dat al deze voorvallen bij één mens plaatsvinden, kan statistisch gezien niet!

Het is magie. Daar gaat dit boek over. En over verwondering, over verbazing, verbijstering. Ongeloof. Geen antwoorden hebben. Maar veel voorbeelden. Heel veel voorbeelden van anderen en van mij over magie. Over de aanwezigheid van magie in een technologische, wetenschappelijke wereld. En een oproep: “open je voor deze magie”. Meer hoef je niet te doen. Duw het niet (meer) weg. Het is er voor iedereen. De parallelle wereld bestaat echt!

Ik begrijp het als je me niet gelooft, maar het zal je veel brengen, het heeft je veel te bieden als je me wel gelooft.

Vision Quest en Sjamanisme voor persoonlijke ontwikkeling